Blog มีไว้ให้ความคิด

ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อยากเจอ เหตุการณ์บางอย่างที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น
แต่แล้ว เราก็ไม่สามารถที่ห้ามมันไม่ให้เกิดขึ้นได้ ถึงแม้เราจะพยายามป้องกันไม่ให้สิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกไม่ดีและเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ ด้วยการทำในสิ่งที่คิดว่าจะไม่ส่งผลต่อการก่อให้เกิดสิ่งนั้น แต่ยังงัยเราเองก็ไม่สามารถควบคุมผู้อื่น หรือสภาพแวดล้อม ถึงแม้เราจะหลีกเลี่ยงเพื่อป้องกัน แต่คนอื่นยังพยายามทำให้มันเกิด แล้วเราจะพยายามป้องกันไปทำไม และแล้วคนที่เดือนร้อนก็คือเรา ทำยังงัยล่ะเนี๊ยะ ทำอะไรไม่ถูกแล้ว
รู้อยู่อย่างเดียวคือ .......... สู้เพื่อตัวเอง ที่ดำรงอยู่บนความถูกต้อง

บางครั้ง คนเราก็เกิดความรู้สึกหมดกำลังใจ ในการต่อสู้กับบางสิ่งบางอย่าง

บางครั้ง คนเราก็มีหวัง เพื่อสู้กับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่

บางครั้ง เราก็มองแต่เพียงสิ่งที่ผ่านมาแล้ว มองอดีตที่มันได้เกิดขึ้นแล้ว

บางครั้ง เราก็ลืมมองหา เส้นทางข้างหน้า ที่จะทำให้เราลืมอดีตได้

บางครั้งเราก็มองหาเส้นทางข้างหน้า ได้ชัดเจน

บางครั้ง เราก็มองหาเส้นทางข้างหน้า ด้วยความมืดมัว

ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้า จะมืดหรือสดใส สักวัน ก็คงหา เส้นทางข้างหน้า เจอ

Blog อันนี้หายไปค่ะ กู้คืนมาไม่ได้ หาใน google ก็ไม่เจอ
ก็เลยมาเขียนใหม่ดีกว่า อาจจะไม่เหมือนเดิม
แต่ก็ให้แนวคิดอย่างเดิม.....นะคะ

ต้นไม้ ที่ต้องเจอ กับแสงแดด และพิ้นดินที่แห้งแล้ง
ใบไม้ไหวปลิว ล่วงหล่น บนพื้นดิน
แต่ใบไม้ก็ไม่ได้ไปไหน ยังหล่นอยู่ใต้ต้นไม้
เพื่อกลับมาเป็นปุ๋ยที่หล่อเลี้ยงต้นไม้ต่อไป

แล้วชีวิต ที่แห้งแล้ง หมดเรี่ยวแรง เพื่อต่อสู้
ก็ยังมีหัวใจ น้อย ๆ ของตัวเอง ที่เป็นปุ๋ยที่ดี
เป็นพลังใจ น้อย ๆ ของชีวิต ที่จะให้ก้าวต่อไป
อย่างเข้มแข็ง และมั่นคง ในโลกแห่งความจริง

เมื่อเวลามีคนมาถามคุณว่า หัวใจของคุณเป็นสีอะไร
คำตอบที่มักได้ยินกันอยู่เป็นประจำ นั่นก็คือ สีแดง หรือ สีชมพู

แต่ตอนนี้ ถ้ามีใครสักคน เดินเข้ามาถามว่า หัวใจของฉันมีสีอะไร
คำตอบที่ฉันอยากจะตอบ นั่นคือ หัวใจสีเขียว

ทำไม หัวใจของฉัน ถึงมีสีเขียว ฉันใช้ความรู้สึก ในการวัดว่า หัวใจของฉันสีอะไร
ณ ตอนนี้ ฉันรู้สึก หัวใจฉันสดชื่น เหมือนต้นไม้ที่เพิ่ง ผลิยอดใหม่ เขียวชะอุม
มีละอองน้ำที่เกาะติดอยู่บนยอดใบไม้สีเขียวอ่อน ที่กำลังจะเติบโตขึ้นเป็นใบสีเขียวเข้ม

ตอนนี้ ฉันยังเป็นใบไม้สีเขียวอ่อน ฉันต้องฝ่าแดด ฝ่าลม และฝนอีกมากมาย
เพื่อสร้างอาหาร และกำลังใจ เพื่อเติบโตต่อไป เป็นใบไม้สีเขียวเข้ม
แต่ฉัน ก็ยังมีอาหารจากรากไม้ ที่คอยดูดน้ำและอาหารจากใต้ดิน
มาหล่อเลี้ยงฉันอย่างสม่ำสมอ รากไม้ที่แข็งแรง ส่งน้ำและอาหารผ่านลำต้น
ส่งมาหล่อเลี้ยงฉันทุกครั้งเมื่อต้องการ รากไม้ เป็นบ้านและพลัง ที่ให้ฉัน ก้าวต่อไป
เป็นยอดไม้ใหญ่ ที่จะกลายเป็นใบ เขียวเข้มที่แข็งแรง

หัวใจของฉัน ยังคงรอการเติบโต
หัวใจของฉัน ยังคงก้าวไป
เพราะฉันมีพ่อแม่ ที่เป็นรากไม้ ที่ค่อยให้อาหารและความห่วงใยฉัน ตลอดเวลา

ในช่วงบ่าย วันหนึ่ง ฉันนั่งพักใจอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
ลมพัดแรง ต้นไม้ประทะ กับลม ทำให้ต้นไม้ ไหวไปมา
ฉันนั่งมองท้องฟ้า เพื่อหาสาเหตุ ทำไม.....ลมพัดมา พร้อมกับกลุ่มเมฆสีเทาก้อนโต
ฉันนั่งมองท้องฟ้าต่อไป ในใจฉันกำลังคิดอะไรบ้างอย่าง

ด้วยบรรยากาศ และความรู้สึก มันกำลังบอกฉันว่า ฝนน่าจะตกลงมา
แต่ทำไม ยังมีแดดส่องลงมาจากท้องฟ้า
มันก็ยังไม่แน่นอน ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แล้วฉันต้องทำยังงัยล่ะ ถ้าฝนตกลงมาจริง ๆ ต้นไม้ใหญ่ จะป้องกันฉันจากฝนได้มั้ย
ฉันต้องหาร่ม หรือ ฉันต้องหาที่หลบฝน หรือ ฉันจะทำอะไรดี

ปัญหาของฉัน คือ ฝนกำลังจะตก
การแก้ปัญหา คือ มีทางแก้ปัญหาหลายทางที่ฉันคิดได้ ก่อนที่ฝนจะตกลงมา
และฉันก็เลือกทางแก้ปัญหาได้ จากคำตอบหลาย ๆ ข้อ จากความคิดของฉัน

ฉันเลือกคำตอบโดยการคิดถึงอนาคต ฉันเลือกคำตอบจากเป้าหมายต่อไป
หลังจากที่ฉันนั่งพักใจอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ฉันจะไปทำอะไรต่อไป ฉันรู้อยู่แก่ใจ
ฉันจะเลือกคำตอบที่ส่งผลให้ฉันไปถึงเป้าหมายนั้น

ฉันโชคดี ที่ฝนส่งสายลมและก้อนเมฆ มาบอกให้ฉันรู้ว่าฝนกำลังจะตก
ฉันจึงมีเวลาคิด ว่า เมื่อฝนตก ฉันจะทำอย่างไร

แต่หากเมื่อไหร่ ที่ฝนไม่ส่งสัญญาณมาบอก ว่า ฝนกำลังจะตก ล่ะ
ฉันคงต้องหาทางแก้เฉพาะหน้าได้ นั้นคือสิ่งที่ฉันหวัง

ถ้าฉันมีเวลา ฉันจะคิดหาคำตอบที่ดีที่สุด
ถ้าฉันไม่มีเวลา ฉันจะใช้เวลาที่มีอยู่น้อยที่สุด หาคำตอบที่ดีที่สุดในเวลานั้น